پ٫ فروردین ۱۴ام, ۱۴۰۴

زیبایی «خشن» متفاوت‌ترین کلیساهای اروپا

سبک معماری «بروتالیستی» عمدتا به معنی استفاده از بتن عریان با فرم‌هایی ظاهرا خشن و استوار است؛ شاید این سبک در تضاد با معنویت و لطافت مکان‌های مذهبی به نظر برسد اما برخی از معماران مدرنیست اروپایی از این سبک برای ساخت کلیساهایی منحصر به فرد در سراسر اروپا استفاده کرده‌اند.

 جیمی مک‌گرگور اسمیت عکاسی است که پنج سال گذشته را صرف ثبت تصاویری از کلیساهای ساخته شده به سبک بروتالیستی و مدرنیستی در سراسر اروپا کرده است.

مک گرگور اسمیت ۱۳۹ عکس از ۱۰۰ کلیسا را در کتاب «مدرنیتۀ مقدس» گردآوری کرده تا اشکال منحصر به فرد برخی از کلیساهای ساخته شده در دوره پس از جنگ جهانی در کشورهایی از جمله ایتالیا، آلمان، اتریش، لهستان و بریتانیا را به نمایش بگذارد.

14

اسمیت می‌گوید: «بسیاری از مردم از کشف ماهیت تفکر برانگیز معماری بروتالیستی شگفت‌زده می‌شوند و مجذوب ویژگی‌های چالش برانگیز و غیر متعارف آن می‌شوند. در اصل، تجربه مواجهه با کلیساهای بروتالیستی اغلب شامل گذاری تدریجی از شک و تردید به سوی ستایش و تجلیل است، زیرا افراد به تدریج زیبایی و عمق نهفته در ساختار ظاهرا سرد و بتنی این سبک معماری را درک می‌کنند».

او ادامه می‌دهد: «این شگفتی‌های معماری به لطف استفاده استادانه معماران از فرم و نور، حس عمیقی از هیبت و کنجکاوی را در بیننده برمی‌انگیزند».

«در حالی که کلیساهای سنتی با طراحی های کلاسیک خود حس آشنایی و احترام را برمی‌انگیزند، کلیساهای بروتالیستی و مدرنیستی این هنجارها را با زیبایی‌شناسی جسورانه، سختگیرانه و تحریک‌آمیز خود به چالش می‌کشند».

در اینجا ۱۲ مورد از خاص‌ترین کلیساهایی را که او به سراغ آن‌ها رفته ملاحظه خواهیم کرد.

۱. سنت رینولد کرش در دوسلدورف، آلمان، اثر جوزف لمبروک (۱۹۵۷)

1

این کلیسای کوچک بی‌تکلف زیبایی سخت و در عین حال باشکوهی دارد که نشان می‌دهد چگونه طراحی ساده می‌تواند ظرافت را نیز با خود همراه داشته باشد

۲. Santuario della Beata Vergine della Consolazione سن مارینو، ایتالیا، اثر جووانی میشلوچی (۱۹۶۷)

2

جیووانی میشلوچی یک فضای داخلی خلاقانه و شادی‌بخش ساخته است که به طور همزمان از معماری ارگانیک و حس و حال ماوراء طبیعی تجلیل می‌کند.

۳. سنت موریس کرش، مونیخ، آلمان، اثر هربرت گروتویسن (۱۹۶۷)

3

فرم کلیساهای آلمان پس از جنگ اغلب بی‌رحمانه و سختگیرانه هستند. طرح‌های آنها نشان دهنده ردپای شکوه و غرور دوران پیش از جنگ است و به عنوان مکانی برای عبادت و تأمل عمل می‌کند. آنها فضاهایی هستند برای فراموشی وحشت و جنگ و شرم و تمرکز بر امید و نور آینده.

۴. Osterkirche در Oberwart، اتریش، اثر گانتر دومنیگ

4

این شاید رادیکال‌ترین کلیسای اتریش باشد؛ ساختمانی که تمام نشانه‌های یک فرهنگ هیجان‌زده و متاثر از داستان‌های علمی تخیلی روزگار را نشان می‌دهد.

۵. سنت پائولوس کیرش در نئوس وکهون، آلمان، اثر فریتز شالر، کریستین شالر و استفان پولونیل (۱۹۶۸)

5

۶. سنت ماتئوس کرش در دوسلدورف، آلمان، اثر گوتفرید بوهم (۱۹۷۰)

6

یک اثر کمتر شناخته شده از گوتفرید بوم که در آن نمادهای معماری صنعتی، مانند کوره‌های گرد، میراث تولیدی منطقه روهر را نشان می‌دهند.

۷. Chiesa di San Nicolao della Flue in Milan, Italy، اثر ایگنازیو گاردلا (۱۹۷۰)

7

مانند اسکلت نهنگ، سقف آجدار این کلیسا انگار وزن جهان را بالای سر شما نگه می‌دارد.

۸. Chiesa di Santa Maria della Visitazione در رم، ایتالیا، اثر ساوریو بوچیری (۱۹۷۱)

8

این کلیسا به عنوان یک یادبودی برای از دست دادن بیش از ۲۰۰۰ نفر از مردم محلی ساخته شد که در اثر رانش زمین در کوه‌های بالای شهر کشته شدند. شکل کلیسا شبیه پلکانی به بهشت به نظر می‌رسد.

۹. L’église Saint-Nicolas in Heremence، سوئیس، اثر والتر ماریا فرودرر (۱۹۷۱)

9

تجربه‌ای فراتر از آنچه بتوان بیان کرد؛ چیزی فراتر از هر تجربۀ زمینی.

فرادید

درباره نویسنده