توانمندسازی میراث معماری در برابر زلزله نیازمند چارچوب‌های مدیریتی و کلان است

 علی دارابی امروز، یکشنبه ۱۲ بهمن در چهارمین همایش توانمندسازی میراث معماری و شهری در برابر زلزله در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری گفت: امروز در مواجهه با عباراتی مانند زلزله و سیل از عبارات بحران و سانحه استفاده می‌کنیم، در حالی‌که این موارد، پدیده‌های طبیعی هستند که بی‌توجهی به آن‌ها در فرایندهای مداخلات محیطی، آن‌ها را برای ما تبدیل به تهدید کرده است.

وی با بیان اینکه بحران‌های طبیعی از جمله زلزله را باید به عنوان یک اصل پذیرفته‌شده در معماری و شهرسازی پهنه زیستی ایران دانست، افزود: معماران و شهرسازان گذشته با آگاهی از اصل وجودی آن تلاش کرده‌اند با بهره‌گیری از تدبیر و فناوری متناسب با دوره خود، حداکثر توانمندسازی ممکن را در معماری و ساختار و زیرساخت‌های شهری به وجود آورند.

دارابی با اشاره به گذشت زمان و فرسودگی ناشی از آن از یک‌سو و مداخلات بدون حساب دوره‌های معاصر از سوی دیگر، اظهار داشت: این عوامل موجب برهم خوردن تعادل اولیه شده و امروز ما را با چالش‌های متعدد مواجه کرده است.

قائم‌مقام وزیر میراث فرهنگی تأکید کرد: عملاً توانمندسازی میراث معماری و شهری در برابر زلزله، یک مساله چندبعدی است که نیاز به چارچوب‌های مدیریتی و کلان در سطح شهری و ملی دارد. این توانمندسازی علاوه بر حفاظت از ساختمان‌ها و بناهای تاریخی، به منظور حفظ هویت فرهنگی و تاریخی شهرها و جوامع و خوانش و به‌کارگیری تجارب گذشتگان نیز اهمیت دارد.

دارابی ادامه داد: همچنین چارچوب‌های کلان و مدیریتی توانمندسازی میراث معماری و شهری در برابر زلزله در قالب محورهایی از جمله چارچوب‌های مدیریتی و سیاست‌گذاری، مدیریت ریسک و ارزیابی آسیب‌پذیری، ایجاد نظام‌های اطلاع‌رسانی و پیش‌بینی بلایای طبیعی، چارچوب‌های فنی، اجتماعی و فرهنگی، مالی و اقتصادی و همچنین همکاری‌های بین‌المللی و پژوهشی مورد تأکید وی قرار گرفت.

کاهش آسیب‌پذیری ۱۰ درصدی آثار تاریخی در برابر زلزله

قائم‌مقام وزیر میراث فرهنگی به اسنادی مانند سند راهبرد ملی مدیریت بحران کشور (۱۳۹۹) و سند ملی کاهش خطر ابلاغی سال ۱۴۰۰ اشاره کرد که در آن‌ها تکالیفی برای وزارت میراث فرهنگی پیش‌بینی شده است؛ از جمله کاهش آسیب‌پذیری سالانه ۱۰ درصد آثار تاریخی در برابر زلزله که با فرض وجود حدود ۱۴ هزار بنای تاریخی، سالانه هزار و ۴۰۰ اثر باید در برنامه کاهش آسیب‌پذیری قرار گیرند.

دارابی همچنین بر استفاده از فناوری‌های سنتی و نوین برای مقاوم‌سازی آثار، مطالعه و شبیه‌سازی رفتار بناها در برابر زلزله، تقویت زیرساخت‌ها و تأسیسات شهری، آگاهی‌رسانی و آموزش عمومی، مشارکت جوامع محلی، تخصیص منابع مالی، حمایت از بیمه‌ها و تأمین مالی مقاوم‌سازی و توسعه همکاری‌های ملی و بین‌المللی تأکید کرد.

وی گفت: توانمندسازی میراث معماری و شهری در برابر زلزله نیازمند رویکردی یکپارچه و چندوجهی است و انتظار می‌رود نتیجه این همایش به چارچوب‌ها و راهنماهای کاربردی و قابل بهره‌گیری برای حفاظت از میراث فرهنگی تبدیل شود.

ایرنا