ی٫ خرداد ۲۷ام, ۱۴۰۳

والتر گروپیوس،معمار ایده پرداز

والتر گروپیوس معمار (۱۸۸۳-۱۹۶۹) در سال ۱۹۱۰ عضو وِرک­بوند شد و با پشتکار به فعالیت پرداخت: یک نمایشگاه طراحی صنعتی برگزار کرد، کتاب سال ۱۹۱۳ را با عنوان هنر در صنعت و تجارت (Die Kunst in industie und Handel) ویراستاری و سرپرستی کرد و سخنرانی‌­هایی ایراد کرد. همچنین با مقوله‌­ی نام­ه‌ای تجارتی (طراحی و ارائه‌­ی محصولات برای مارک‌­های تجاری مشهور آن زمان) آشنا شد. تجربه­‌ی گروپیوس در زمینه­‌ی ارتباط با رسانه‌­ها در وِرک­بوند، او را به ابزار خوبی تجهیز کرد که برای مدیریت مؤثر باؤهاؤس و بالا بردن وجهه‌­ی آن در چشم عموم مورد نیازش بود.
گروپیوس پیش از همکاری با وِرک­بوند، از ژوئن ۱۹۰۸ تا مارس ۱۹۱۰ برای پتر برِنس کار کرد که یکی از تأثیرگذارترین معماران آلمان بود. بِرِنس از بنیان‌­گذاران وِرک­بوند و «مشاور هنری» کارخانه‌­ی آ.اِ.گِ (Allgemeine Electricitäts Gesellschaft) (از معروف­‌ترین تولیدکنندگان محصولات برقی در جهان) در سال ۱۹۰۷ بود. به او لقب «آقای ورک­بوند» دادند (یولیوس پوزِنِر). گروپیوس به عنوان کارمند دفتر بِرِنس، در سال‌های ۱۹۰۸-۱۹۰۹ شاهد چگونگی ساخت کارخانه‌­ی توربین آ.اِ.گ. بود. ساختمانی با نمای متشکل از دو ستون عظیم، که شیروانی زاویه­‌دار و سنگینی روی آن‌ها قرار گرفته، همانند معبدی بسیار ساده­‌شده به نظر می‌­رسد.
در سال ۱۹۱۱، والتر گروپیوس و شریک وی، آدولف ما­یر، اولین پروژه‌­ی مستقلشان را برای ساختمان کارخانه­‌ی فاگوس در آلفِلد در نزدیکی هانوفر دریافت کردند. این ساختمان که امروزه شهرت جهانی دارد و توصیف آن تقریباً در همه­‌ی کتاب­‌های تاریخ معماری هست، گرچه در زمان خود نیز نادیده گرفته نشد، اما اجتناب کامل گروپیوس از تاریخ‌­باوری در آن به طور کامل درک نشد. گروپیوس با ایجاد کنج‌­های شیشه­‌ای بدون پشت­بند و مستقل و استفاده‌­ی بسیار کم از آجر، روش هنری جدیدی برای ساخت کارخانه ارائه داد.

گروپیوس به عنوان یک معمار وِرک­بوند، در مورد سبک­‌ها نیز اندیشه­‌هایی داشت. او بر این باور بود که یک سبک جدید و ماندگار باید به وسیله‌­ی ترکیب ناگزیر فرم‌­های هنری و فنی به وجود آید. این روش بدین جهت اهمیت دارد که به گروپیوس اجازه­‌ی غلبه بر اصول تاریخ­گرایی برای سبک­های هنری را می­داد که هنوز در همه جا تدریس می‌­شدند، و او می‌­توانست این اصول را با مفاهیمی مانند روح زمانه و اراده­‌ی معطوف به هنر و «هنر و تکنولوژی» جایگزین کند. دید غیرتاریخی گروپیوس، که دورنمایی از مدرنیسم را در خود داشت، او را قادر به پذیرش عقاید هنر­مندان مدرن، مانند کاندینسکی، کْلِه و ایتن در همان سال‌های اول تأسیس باؤهاؤس کرد، هنرمندانی که نقاشی را از گذشته جدا ساختند و مفاهیم اساسی خاص خود را به وجود آوردند. گرپیوس بر اساس احساسات مبهمی که حتی از زمان دانشجویی خود داشت، مطالعه‌­ی معماری را بیش از پنج ترم ممنوع می‌­کرد. او اعتقاد داشت تاریخی که در رشته‌­های معماری تدریس می‌­شود، بیش از اندازه خشک و قالبی است، در حالی که خود او در کل معماری به بنیادهایی بی­زمان اعتقاد داشت که قوانین تناسب، زیبایی، و توزیع فضایی از آن جمله بودند.

گروپیوس درک ایده‌­آلیسی از نقش خود در طی این سال‌های کارآموزی داشت، نقشی که در آن، معماری دارای ارزش فرهنگی زیادی بود و معمار در آثار خود رگه‌­هایی از تصویری را که فردریش نیچه از انسان ارائه می­‌داد، به نمایش می­‌گذاشت.

نمونه­‌ای از آن را می‌­توان در زبان نمایشی گروپیوس در مقاله‌­ی سال ۱۹۱۱ او با عنوان هنر یادبودی و ساخت صنعتی (Manumentale Kunst und Industriebau) مشاهده کرد: «فقط نبوغ قدرت آن‌را دارد که عنصر خاکی را به یاری عنصر اثیری تثبیت کند، تا آنچه درک ناشدنی است آشکار گردد.»
دیگر ویژگی مهم گروپیوس تأکید وی بر اقتصاد بود . در سال ۱۹۱۰ وی مقاله­‌ای تحت عنوان برنامه‌­ی تأسیس و ارائه‌­ی انجمن ساخت و ساز جامع مسکن بر یک مبنای هنری واحد* نوشت (مقاله ادامه­‌ای نداشت) ­که در آن، به تبلیغ صنعتی‌­سازی ساخت خانه به وسیله‌­ی استفاده از نمونه‌­های استاندارد و اجزای یکسان پرداخت. سرنوشت گروپیوس چنین بود که هیچگاه از این رویکرد اقتصادی _صنعتیِ خود دست نکشد.

در سال‌های پیش از جنگ جهانی اول، ایده­‌های گروپیوس را نمی‌­شد منحصربه­‌فرد دانست. با این حال او برای ایجاد یک معماری نوین با توجه به ایده‌­های جاری آن زمان، از معماران دیگر شور و حرارت بیشتری داشت. دیگر ویژگی گروپیوس، ضروری دانستن توسعه و ترویج این راه جدید و نوین بود. او موضع خود را برای نخستین بار در «مناقشه‌­ی ورک­بوند» در سال ۱۹۱۴ تشریح کرد. در آن سال، هرمان موتِزیوس، یکی از پایه‌­گذاران مؤسسه، اظهار داشت که برای تولیدات بهتر، استفاده از تیپ ­های استاندارد و مناسب برای تولید صنعتی، بسیار مهم‌­تر از آزادی هنر شخصی است. غضبناک‌­ترین جواب به این پیشنهاد از سوی هنری وان دِ وِِلده بود، کسی که بر نقش خلاقیت هنرمند در آفرینش آثار هنری تاکید داشت، دیدگاهی که گروپیوس نیز بر آن صحّه گذاشت.

درباره نویسنده