پ٫ خرداد ۱۰ام, ۱۴۰۳

عناصر شهری موثر بر ارتقای کیفیت زندگی

یک دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری گفت: تقلید از معماری گذشته و استفاده از این نوع سبک معماری در طراحی شهرهای امروزی دیگر ممکن نیست لذا تنها باید عناصر حیاتی شهرهای قدیمی در بطن شهرهای امروزی وجود داشته باشد.

مهدی ابراهیمی اظهار کرد: دستیابی به شهر زندگی به منظور ارتقا کیفیت زندگی شهروندان، تنها در انجام اصلاحات کالبدی خلاصه نمی‌شود بلکه نیاز است بسیاری از روابط، تعاملات و مناسبات تغییر کند تا شهر زندگی به واقع محقق شود.

وی با بیان اینکه دستیابی به شهر زندگی با ایجاد نمادها و نشانه‌های شهری ممکن نیست، افزود: در شهرهای گذشته بناها معمولاً در یک طبقه ساخته می‌شد و به صورت افقی گسترش پیدا می‌کرد اما امروزه سبک معماری و نحوه ساخت بناها تغییر کرده است.

این دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری خاطرنشان کرد: در شهرهای گذشته برخی امکانات در اختیار نبود اما امروزه ورود و گسترش فناوری‌های جدید موجب شده است تا شکل و ارتفاع بناهای مسکونی تغییر و تعداد طبقات بناهای شهری افزایش پیدا کند.

ابراهیمی تاکید کرد: تقلید از معماری شهرهای گذشته ممکن نیست بلکه تنها باید عناصر حیاتی و فرهنگی شهرهای قدیمی در بطن شهرهای امروزی وجود داشته باشد و در نحوه و نوع زندگی شهروندان جاری و ساری باشد.

وی اضافه کرد: عناصر فرهنگی شهرهای گذشته، مثل برادری، دوستی، دستگیری از فقرا و صفا و صمیمت بسیار مهم‌تر از مباحث کالبدی و معماری است که امروزه به آن پرداخته می‌شود.

این دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری تصریح کرد: آنچه که به عنوان میراثی از شهرهای گذشته باید مورد توجه باشد، اصول حاکم بر شهرهای قدیمی است چرا که نمی‌توان همان بناهای قدیمی و تاریخی را عیناً در شهرهای امروزی پیاده کرد.

ابراهیمی گفت: شهر زندگی شهری است که در آن ساکنان و مسافران به معنای واقعی و به مثابه یک انسان زندگی می‌کنند؛ کیفیت زندگی در چنین شهری بسیار بالا است و سرزندگی، پویایی، تعاون و تکاپو در چنین شهری وجود دارد.

وی ادامه داد: شهرهای ما برای اینکه به کیفیت مطلوبی در حیات شهری دست پیدا کند، بیشتر از آنکه کالبد در آن مورد توجه باشد، باید بر مدار ارزش‌های فرهنگی و اسلامی حرکت کند و نیاز است برنامه‌ها و طرح‌های شهری نیز در این راستا باشد.

ایمنا

درباره نویسنده