انعکاس شکوه و سادگی معماری مینیمالیستی در مسجد «التسامح» تونس

پروژه مسجد التسامح که در زمینی در منطقه «سنحجه» ، روستایی در فرمانداری «منوبا» واقع شده است در درجه اول فرصتی برای تحقق میل به مشارکت در اتخاذ رویکرد جدید برای طراحی مساجد در تونس و تغییر نگرش مردم نسبت به اشکال خارجی این ساختمان ها با استفاده از سادگی و فراتر رفتن از فضاهای تزئین شده است.

با توجه به این موضوع ، مسجد التسامح  طوری طراحی شده است که پایه های اساسی از نظر فضا و عناصر با ارزش نمادین بالا مانند منبر ، محراب ، مناره و نمازخانه را با معماری مدرن و معاصر ترکیب می کند.

این مسجد به طور خاص با یک هندسه ساده که برگرفته از نگرش معماری مینیمالیستی است ، باعث ایجاد یک فضای کلی تصفیه شده و عاری از هرگونه ماده یا شکل سنگین می شود  و این انتخاب برای اجتناب از عناصر زینتی است.

 

 

از اصول معماری مینیمال می‌توان سادگی در عملکرد و فرم، فضاهای تمیز و پرنور، پوشش ساده دیوارها و استفاده از حداقل امکانات را نام برد. هدف در مینیمالیسم خلق فضاهای جذاب و پر مفهوم در عین سادگی با استفاده از حداقل امکانات می‌باشد. هنرمند مینیمال با حذف چیزهای اضافه و غیرضروری به خلق فضا می‌پردازد.

معماران این سبک بر نورپردازی باشکوه و خالی‌کردن فضا از اشکال سه‌بعدی، متمرکز شده‌اند.

 

 

 در حقیقت این مسجد طوری طراحی شده است که به بازتاب ، مراقبه ، ارتباط مستقیم با خدا و  رهایی از نگرانی های بیهوده مادی ، کمک می کند. در این مسجد همه چیز بی اهمیت است و تمرکز دقیق بر موارد ضروری است.

در واقع ، حجم شناسی این مسجد به طور کلی با ترکیب ساده خطوط موازی ایجاد می شود که دو حجم یکپارچه را با یکدیگر ادغام می کند یا به عبارت دیگر به صورت یک حجم دوگانه، طراحی شده است. اولین مورد که شامل اتاق نماز است ، توسط یک اتاق دوم پوشانده شده است .این اتاق دوم یک ابزار تنظیم آب و هوا را تشکیل می دهد ، زیرا از اتاق اول در برابر نور مستقیم خورشید و افزایش درجه حرارت در طول گرما محافظت می کند ، افزایش حرارت را تنظیم می کند ، روند خنک کننده طبیعی را تسهیل می کند و یک اثر خنک کننده را ایجاد می کند.

 

 

به این ترتیب فضای داخلی به وجود می آید که آسایش انسان را به شیوه ای مقرون به صرفه ، کم مصرف و پایدارتر تضمین می کند.

از سوی دیگر  در سطح فضایی ، این حجم یک گالری را تشکیل می دهد که سه ورودی طراحی شده برای مسجد را به هم متصل می کند تا جریان کارآمد و ساده ای بین مناطق مختلف ایجاد شود.

این گالری اتاق نماز را احاطه کرده است که به نوبه خود دارای زیبایی مینیمالیستی است و اتاقی از نور و سفیدی را ایجاد کرده است. به محض ورود به نمازخانه ، چشم فورا به شکاف نوری که از بالا سرازیر می شود ، می افتد.در واقع ، ایده این بود که به طور متقارن دو نورگیر در دو طرف اتاق ایجاد شود ، مانند دریچه ای که به آسمان باز می شود به طوری که نور روز تابش می کند و اتاق سرشار از نور می کند؛ یک شکاف بی نهایت که آسمان و افق از آن به خوبی پیداست ؛سفری از روح به سوی خدا که اجازه می دهد تا نور بی نهایت را دریافت کنید و به آن برسید.

 

 در مرکز نمازخانه یک محراب وجود دادرد که مزین به ویژگی خاصی است. این مکان به عنوان نقطه کانونی تزئین شده با یک آیه قرآن خوشنویسی به زبان عربی ، در آغوش نوری است که از آسمان جریان می یابد و یک هاله مقدس را تشکیل می دهد.

همچنین یک حیاط بزرگ مرکزی وجود دارد که مردم می توانند بعد از وقت نماز در آن جمع شوند و معاشرت کنند . این حیاط  یک گذرگاه باز جدا کننده و انتقالی است که به عنوان یک منطقه میانی بین نمازخانه و محل وضو عمل می کند. این حیاط همچنین مشرف به دو حیاط کوچک پر از گیاه است که به عنوان نورگیر و منبع هوا عمل می کنند.

 

علاوه بر این ، این حیاط روباز از یک طرف دارای دیواری سوراخ دار با دهانه های کوچک مربعی است که نور را به وضوخانه انتقال می دهد و از آجرهای قرمز پوشیده شده است. در حقیقت این آجرهای قرمز  برای پوشاندن کل قسمت زیرین مسجد به منظور ایجاد نوعی بافت رنگی خاکی که یادآور طبیعت اصلی و اصیل بدن انسان است در تضاد با قسمت فوقانی انتخاب شده است. علاوه بر این ، مجموعه ای از انواع مختلف گیاهان که این دیوار را می پوشانند و یک جنگل کوچک سرپوشیده ایجاد کرده اند  به نمازگزاران امکان داشتن یک پناهگاه آرام و فضایی آرامش بخش را می دهد.

شبستان

درباره نویسنده