مجموعه «نووی پالاتسی» و «برج لیتوریا» در تورین ایتالیا، سال ۱۹۳۴ تکمیل شد. طراحی این مجموعه توسط معمار آرماندو ملیس دِ ویلا و با همکاری مهندسان جووانی برونوکو و جورجو اسکاناکاتا انجام شد.

این مجموعه با ترکیب سازه‌ی فولادی و مصالح سنتی همچون آجر و تراورتن ساخته و بهره‌گیری از عناصر مدرن مانند بلوک‌های شیشه‌ای در راه‌پله‌ها و پوشش‌های لینولیومی در بام، چهره‌ای پیشرو به آن بخشید. استفاده از نوارهای افقی تراورتن و آجر کلینکر در طبقات زیرین، نمایی شاخص و هماهنگ با سبک راسیونالیسم دهه ۱۹۳۰ ایجاد کرد.

پروژه بیش از دو سوم یک بلوک شهری را دربر می‌گیرد و شامل یک بخش ۹ طبقه و برجی ۱۹ طبقه است که ارتفاع آن به ۸۷ متر تا بام و ۱۰۹ متر با آنتن می‌رسد. این برج تا سال ۱۹۴۰ عنوان بلندترین ساختمان ایتالیا را در اختیار داشت و امروز نیز از نمونه‌های مهم معماری بین‌ دو جنگ در این کشور به شمار می‌رود.